هیجده ساله که همینو دیدم..
هیچوقت ندیدم یکی واقعن یکی رو بشناسه..
همیشه آدما با تصوراتشون از آدما زندگی می کنن..
توی تصوراتشون .. ... ای بابا..
راستش بدم نی..
منم تو تصوراتم با خیلیاتون زندگی کردم !
تو گوشتون زدم !
توف کردم تو صورتتون !
بقلتون کردم..
واستادم رفتنتونو نگاه کردم..
باهاتون حرف زدم..
باهاتون قصه خوردم..
باهاتون شادی کردم..
مردم .. زنده شدم..
همه چی..
فک می کردم مشکل از اونجایی شروع میشه که تصورات ، با واقعیتا فرق دارن...
اما فهمیدم مشکل بیشتر از اونجایی شروع میشه که تصورات بد، واقعیت های خوب و خراب می کنن..
بی خیال همه چیز..
کیفم را میندازم پشتم.. دم در مدرسه.. به سمت ولی عصر حرکت می کنم..
شب است و تاریک
سیگارم را روشن می کنم..
کام اول..
همیشه دودش توی تاریکی یک شکل بهتریست.. قبول داری؟
من هم می روم توی تصوراتم..
توی سیاهی شب ، نقطه نارنجی جلوی دستم .. دهنم .. دستم .. دهنم ..
مهم نیست !
همان نقطه کذایی.. انرژی خاصی می دهد بهم..
کام آخرشه انگار ! دیگه جون نداره..
با همه ی انرژی به قول سامان ، تا ناموس می کشم تو...
به هر چی تصور مزخرفه فکر می کنم..
پوووووووووووف...
عجب دود قشنگیه واقعا.. وقتی پخش میشه زشت میشه ها
اره همیشه همینه
پاسخ دادنحذفتصورات ادم قشنگ تره
ادم تو تصراتش از آدما الهه میسازه بد که واقعیتش رو مبینه،به هم میریزه
فکر میکردم من خیال پردازم تو خیالم عاشق میشم تو خیالم در آغوش میگیرم
تا نگو کل آدما اینجورن
دنیای تصوراتم قشنگ تره
من که بعد 3 سال تازه فهمیدم دوست داشتنم همش مجازیه،عمری هدر دادم
هدر نه همین مجازیش قشنگ بود ،ولی آدم معلقه
همی چی رو هواست ،واقعیت نداره................